بیا تو نترس منم تنهام

khatkhatihayedeleman — Sun, 02 Nov 2008 15:07:18 GMT

از عشق گفتيم ونمك گير شديم

تا ساحل چشمان تو تكثير شديم

گفتند غروب جمعه خواهي آمد

آنقدر نيامدي كه ما پير شديم

khatkhatihayedeleman — Sat, 30 Aug 2008 06:44:25 GMT

لحظه ها را گذرانديم که به خوشبختي برسيم؛ غافل از آنکه لحظه ها همان خوشبختي بودند

khatkhatihayedeleman — Thu, 28 Aug 2008 06:31:18 GMT

سلام

لطفا به ادرس جدید سری بزنید

www.anjomaneghalam.blogfa.com

khatkhatihayedeleman — Sun, 20 Jul 2008 06:55:34 GMT

کنار اشیانه تو اشیانه می کنم

فضای اشیانه را پر از ترانه می کنم

یکی سوال می کند به خاطر چه زنده ای

و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

(برای او که قلبم برای بودنش می تپد)

khatkhatihayedeleman — Thu, 08 May 2008 12:45:58 GMT

هفت نصيحت مولانا ۱. گشاده دست باش، جاری باش، كمك كن (مثل رود) ۲. باشفقت و مهربان باش (مثل خورشيد) ۳. اگركسی اشتباه كرد آن رابپوشان (مثل شب) ۴. وقتی عصبانی شدی خاموش باش (مثل مرگ) ۵. متواضع باش و كبر نداشته باش (مثل خاك) ۶. بخشش و عفو داشته باش (مثل دريا ) ۷. اگر می خواهی ديگران خوب باشند خودت خوب باش (مثل آينه)

khatkhatihayedeleman — Thu, 08 May 2008 12:42:18 GMT

ديروز... باز باران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ... و اما امروز... باز باران بي ترانه... باز باران با تمام بي کسي هاي شبانه... مي خورد بر مرد تنها...مي چکد بر فرش خانه... باز مي آيد صداي چک چک غم...باز ماتم من به پشت شيشه ي تنهايي افتاده... نمي دانم... نمي فهمم کجاي قطره هاي بي کسي زيباست؟...نمي فهمم, چرا مردم نمي فهمند که آن کودک...که زير ضربه شلاق باران سخت مي لرزد...کجاي ذلتش زيباست؟

khatkhatihayedeleman — Thu, 14 Feb 2008 13:35:45 GMT

دلم کافر شد و گفتم خدا تو

بهشت زندگانی را صفا تو

غم پنهان خود را با که گویم

تو با من بی من و من بی تو با تو

khatkhatihayedeleman — Sun, 13 Jan 2008 06:22:41 GMT

حسین ارامش دلهای تنگ است

حسین بر چهره جان اب و رنگ است

هر ان دل در عزای او نسوزد

تصور کن که ان دل نیست سنگ است

khatkhatihayedeleman — Sun, 23 Dec 2007 13:21:18 GMT

یلدا یعنی یادمان باشد كه زندگی آنقدر كوتاه است که ۱ دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت

اي عشق مدد كن كه به سامان برسيم .....

چون مزرعه ي تشنه به باران برسيم

يا من برسم به يار و يا يار به من ...

يا هردو بميريم و به پايان برسيم

khatkhatihayedeleman — Sun, 02 Dec 2007 13:16:31 GMT

در حضور خارها هم مي شود يك ياس بود

در هياهوي مترسك ها پر از احساس بود

ميشود حتي براي ديدن پروانه ها

شيشه هاي مات يك متروكه را الماس بود

دست در دست پرنده بال در بال نسيم

ساقه هاي هرز اين بيشه ها را داس بود

كاش مي شد حرفي از "كاش مي شد"هم نبود

هرچه بود احساس بود و عشق بود و ياس بود